Κοντα στο ποτάμι

Επειδή δεν υπάρχουν πουθενά στο ιντερνετ οι πλήρης στίχοι αυτού του πολύ ωραίου κομματιού ένιωσα την ανάγκη να το βάλω εδώ. Είχα την τύχη να το μάθω στη χορωδία του δημοτικού.

Κοντα στο ποτάμι

Ανώνυμου , εκδοση του 1530 (!!)
Ελεύθεροι στίχοι: Σταθης Χατζηιωαννίδης

Τραγουδώντας τη χαρά,
με γλυκογάργαρα ασημωμένα νερά,
το ποτάμι ξεκινά στα ψηλά βουνά

Αργοσέρνεται γλυστρά,
πα σε νερόχορτα που κρυφοζούν τρυφερά,
πλημμυρίζοντας δροσιές των πουλιών φτερά

Ρεφραίν
Τ' άστρα τις νυχτιές τις καλαμιές χρυσοφωτίζουνε
δίνοντας φτερα στις ονειροπνοές
Λούλουδα μικρά, που ονειρεύτηκαν τη θάλασσα
πέφτους μιαν αυγή στα θολά νερά

Αχνοσβήνουν τα βουνά,
σαν δαντελοπλεγμένη καταχνιά θολερή
και βουρκώνει η ματιά που δεν θα τα βρει
τ' ασημόνερα κυλούν
και το κελάρισμα γλυκομιλά στις καρδιές
που τη μοναξιά ζητούν, τις ψυχρές βραδιές

Ρεφραίν